22 november 2019

FC Twente – FC Emmen

Na vier nederlagen op een rij voor zowel FC Twente als FC Emmen was het voor beide ploegen zaak om weer eens drie punten te pakken. De aansluiting met de middenmoot zou anders een lastige klus worden.

Waar we normaal gesproken een vast ritme op een vrijdagavond hebben bij een wedstrijd van FC Twente, was dat vandaag zeker niet het geval. Het overlijden van de moeder van een collega maakte dat het belang van de wedstrijd voor ons van een absoluut ondergeschikt belang was. Het condoleren van de collega en familie voordat we naar de wedstrijd gingen zorgde er voor dat ik de wedstrijd als een futiel vermaak ging zien.

De wedstrijd zelf was niet goed. Beide ploegen bakten er zeker in het begin van de wedstrijd niet veel van. Het enorm gladde veld droeg daar zeker aan bij. De vernieuwde grasmat leek hier en daar een glijbaan.

Na een half uur spelen stond het echter al 2-0 voor FC Twente door twee doelpunten van Harris Vuckic. En het zelfvertrouwen bij de rood-roden groeide zichtbaar daardoor. Toen het een paar minuten voor de rust ook nog eens 3-0 werd na een mooie aanval, leek er zogezegd geen vuiltje aan de lucht. De wedstrijd was wel gespeeld.

Een paar minuten na de rust werd het 3-1 en het spel van FC Twente was even niet meer zo vol zelfvertrouwen. Zonder groots te spelen voetbalde FC Twente echter de wedstrijd naar een overwinning. Toen Aitor Cantalpiedra in de laatste minuten ook nog eens een penalty benutte waren de drie punten eindelijk weer eens voor FC Twente.

Boek dicht, strik er om en gauw vergeten deze wedstrijd. Al was het alleen maar omdat voetbal niet het belangrijkste is. Zeker niet op een dag als vandaag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.